Strona główna
Jakim jestem ojcem?

 Jakim jestem ojcem?Z pewnoÅ›ciÄ… wiesz o tym, że doÅ›wiadczenia z dzieciÅ„stwa majÄ… wpÅ‚yw na każdego czÅ‚owieka. Możliwe jednak, że nie zdajesz sobie sprawy jak rozlegÅ‚y jest to wpÅ‚yw, jak silnie determinujÄ…cy. Wspólnie z wyposażeniem, jakie dostaliÅ›my od rodziców w genach, wydarzenia dzieciÅ„stwa ksztaÅ‚tujÄ… naszÄ… osobowość, nastawienie do samego siebie, do innych ludzi, do Å›wiata w ogóle.

Wczesne doświadczenia.


WedÅ‚ug psychologów najsilniejszy wpÅ‚yw majÄ… doÅ›wiadczenia z naszych najwczeÅ›niejszych lat życia. To, czego doÅ›wiadczyliÅ›my w okresie od poczÄ™cia do okoÅ‚o 12 roku życia. Wiele z tych wspomnieÅ„ nie jest dostÄ™pnych naszej pamiÄ™ci Å›wiadomej, jednak głęboko wryÅ‚y siÄ™ w naszÄ… podÅ›wiadomość i decydujÄ…, o sposobie naszego myÅ›lenia i postÄ™powania, a przez to wpÅ‚ywajÄ… na koleje naszego życia. 
Rodzice i inne ważne dla nas osoby uczÄ… nas wszystkiego co wiedzÄ… o życiu – przyswajamy to bezwiednie, poprzez obserwacjÄ™ oraz doÅ›wiadczajÄ…c ich oddziaÅ‚ywaÅ„ wobec naszej osoby.

Poprzez to, jak siÄ™ do nas odnoszÄ…, jak o nas dbajÄ…, w jakim stopniu zaspokajajÄ… potrzeby, czy otaczajÄ… nas miÅ‚oÅ›ciÄ…, uwagÄ… i troskÄ…, czy majÄ… do nas nastawienie obojÄ™tne lub wrogie – ksztaÅ‚tujÄ… nasz obraz siebie, poczucie wÅ‚asnej wartoÅ›ci, uczÄ… nas czy ten Å›wiat jest przyjaznym miejscem do życia, czy też zimnym i niebezpiecznym.

Kiedy jesteÅ›my Å›wiadkami, jak rodzice traktujÄ… siebie wzajemnie i innych ludzi, co i jak mówiÄ… i robiÄ… dla innych - uczymy siÄ™ sposobu funkcjonowania z ludźmi, w zwiÄ…zkach miÅ‚osnych, w ukÅ‚adach przyjacielskich i rodzinnych.

Efekt domina.

Rzadko jest tak, że otrzymujemy jedynie pozytywne przekazy. O wiele częściej pozytywne przekazy mieszają się z negatywnymi, czasem wpływ tych ostatnich jest przeważający.

W tym momencie warto pamiÄ™tać o wielopokoleniowym przekazie wzorców – rodzice obdarzyli CiÄ™ tym, czym sami zostali obdarzeni w dzieciÅ„stwie przez swoich opiekunów. Podobnie Ty, jeÅ›li nie bÄ™dziesz nad tym Å›wiadomie pracowaÅ‚, nie podejmiesz próby modyfikacji wzorca (nawyku), to bezwiednie przekażesz swoim dzieciom negatywnÄ… spuÅ›ciznÄ™ swojego dzieciÅ„stwa, i one poniosÄ… to dalej w Å›wiat, przekażą swoim partnerom, dzieciom i reszcie ludzi, z którymi bÄ™dÄ… miaÅ‚y kontakt.

Czy dostrzegasz ten niesamowity efekt domina? Czy dostrzegasz swój wpÅ‚yw na Å›wiat? ZmieniajÄ…c siebie, swoje nastawienie, rozwijajÄ…c siebie sprawiasz, że ludzie wokóÅ‚ Ciebie zaczynajÄ… siÄ™ zmieniać. JeÅ›li jest w Tobie dużo niepokoju czy nienawiÅ›ci, nieÅ›wiadomie przekazujesz te stany swoim najbliższym. Gdy stajesz siÄ™ osobÄ… spokojnÄ…, radosnÄ…, obdarzajÄ…cÄ… innych miÅ‚oÅ›ciÄ…, sprawiasz że Twój Å›wiat wypeÅ‚nia siÄ™ kochajÄ…cymi i szczęśliwymi ludźmi!

Przyjrzyj siÄ™ sobie.


Przeanalizuj wzorce wyniesione z domu rodzinnego, przypominajÄ…c sobie, co sÅ‚yszaÅ‚eÅ› od rodziców, czego od nich doÅ›wiadczyÅ‚eÅ›, czego byÅ‚eÅ› Å›wiadkiem?
Przyjrzyj siÄ™ sobie – jak obchodzisz siÄ™ z samym sobÄ…, jak funkcjonujesz w zwiÄ…zku partnerskim, jak traktujesz wÅ‚asne dzieci? Czy dostrzegasz w swoich sÅ‚owach i zachowaniach kopie swoich rodziców, dziadków, albo inne osoby, które miaÅ‚y z TobÄ… bliski kontakt, kiedy byÅ‚eÅ› dzieckiem?

Zwykle, kiedy jakaÅ› cecha nam siÄ™ nie podoba w naszych opiekunach, obiecujemy sobie nie być takimi dla naszych wÅ‚asnych dzieci. Lata jednak mijajÄ… i okazuje siÄ™, że postÄ™pujemy dokÅ‚adnie tak samo – byÅ‚eÅ› karany biciem, teraz sam stosujesz przemoc fizycznÄ…. MÄ™czyÅ‚a CiÄ™ nadopiekuÅ„cza postawa rodziców – i oto uzależniasz dziecko od siebie i wywoÅ‚ujesz w nim lÄ™k przed niebezpiecznym Å›wiatem.  Pedantyczny rodzic doprowadzaÅ‚ CiÄ™ do szaÅ‚u, teraz to Ty toczysz batalie o nieskazitelny porzÄ…dek w domu…

Możliwy jest jeszcze inny mechanizm – bywa, że tak bardzo staramy siÄ™ nie powielać błędów rodziców, że zaczynamy postÄ™pować dokÅ‚adnie przeciwnie do nich, stajemy na drugim biegunie danej cechy, co również nie wychodzi ani nam ani naszym dzieciom na dobre – byÅ‚eÅ› stale kontrolowany i ograniczany – sam dajesz swoim dzieciom nadmiernÄ… wolność; rodzice nie kupowali Ci tego, czego pragnÄ…Å‚eÅ› – obecnie speÅ‚niasz każdÄ… zachciankÄ™ dziecka…

Ważne, byÅ› byÅ‚ Å›wiadomy tych mechanizmów i odkryÅ‚ je w sobie. To pierwszy krok do zmiany w pożądanym kierunku. Do stania siÄ™ dobrym rodzicem. Niezależnie od tego, czy badania genetyczne potwierdziÅ‚y Twoje biologiczne ojcostwo czy nie – pamiÄ™taj, że masz ogromny wpÅ‚yw na psychikÄ™ i dalsze losy tego dziecka, lub mÅ‚odego czÅ‚owieka, które jest pod TwojÄ… opiekÄ….

JeÅ›li odkryjesz w sobie negatywne nastawienie wobec dziecka, poddaj je analizie, zastanów siÄ™ nad jego przyczynami – czy tkwiÄ… one w Twoim nieszczęśliwym dzieciÅ„stwie, które teraz daje o sobie znać, czy też jest to wpÅ‚yw nieukÅ‚adajÄ…cej siÄ™ relacji z partnerkÄ…. A może same dziecko obwiniasz o to, że zabraÅ‚o Ci wolność, że jego pojawienie siÄ™ na Å›wiecie pokrzyżowaÅ‚o Twoje plany?

Już samo uÅ›wiadomienie sobie skÄ…d biorÄ… siÄ™ Twoje negatywne emocje ma efekt uzdrawiajÄ…cy, wytycza dalszy kierunek pracy nad sobÄ…, lub nad relacjami które tworzysz. Nie wahaj siÄ™ zwrócić siÄ™ o pomoc do profesjonalisty, jeÅ›li nie wiesz, jak siÄ™ do tego zabrać.

Åšwiadomy rodzic.

Na co dzieÅ„ obserwuj siebie, bÄ…dź uważny, co mówisz i jak siÄ™ zachowujesz. StaÅ„ siÄ™ Å›wiadomym rodzicem! PamiÄ™taj, że każde Twoje sÅ‚owo ma moc! Od Ciebie zależy, czy to sÅ‚owo bÄ™dzie ranić czy wspierać – i to nie tylko w chwili obecnej, ponieważ dziecko je zapamiÄ™ta i bÄ™dzie je potem samo sobie powtarzaÅ‚o do koÅ„ca życia! ZastÄ™puj wiÄ™c negatywne przesÅ‚ania, które przekazywaÅ‚eÅ› dziecku do tej pory, przesÅ‚aniami pozytywnymi.

Np. krytykÄ™ - „jesteÅ› gÅ‚upi, do niczego w życiu nie dojdziesz”, zastÄ…p sÅ‚owami - „wierzÄ™ w ciebie, poradzisz sobie!” 

JeÅ›li do tej pory nie miaÅ‚eÅ› czasu dla dziecka, maÅ‚o siÄ™ nim interesowaÅ‚eÅ›, zajÄ™ty pracÄ… i innymi sprawami – zauważ je.  Daj mu odczuć, że jest ważnÄ… istotÄ…. SpÄ™dzaj z nim wiÄ™cej czasu, rozmawiaj o tym, co istotnego dzieje siÄ™ w jego życiu.

JeÅ›li byÅ‚eÅ› przesadnie wymagajÄ…cy i surowy – postaraj siÄ™ okazać mu także czuÅ‚ość, wiÄ™cej bezwarunkowej akceptacji.

Traktuj swoje dziecko najlepiej jak potrafisz, otocz je miÅ‚oÅ›ciÄ… i troskÄ… – a bÄ™dzie miaÅ‚o poczucie, że jest kochane, że zasÅ‚uguje na miÅ‚ość takie, jakie jest. Nie ma ważniejszej determinanty jego dalszych szczęśliwych losów.

„Dzieci bÄ™dÄ… pamiÄ™tać ciÄ™ nie dziÄ™ki rzeczom materialnym, które im zapewniÅ‚eÅ›,
ale dziÄ™ki uczuciom, którymi je obdarzyÅ‚eÅ›.”

Richard L. Evans


Powodzenia!
Joanna Stelmach, psycholog

Centrum Pomocy Psychologicznej „Integracja”
w Jeleniej Górze

e-mail:   psycholog@joannastelmach.com
telefon:   0 665 36 63 63
www.joannastelmach.com
www.pieknamilosc.pl